O nomeamento de Antón Castro como gañador do Premio Pontevedreses da Cultura supón un recoñecemento á súa dilatada traxectoria e ao seu profundo vínculo coa cidade de Pontevedra, onde reside dende hai cincuenta anos, a pesar de ser orixinario da Costa da Morte. Castro, que tamén é membro da Asociación Internacional de Críticos de Arte de París, expresou a súa profunda alegría e agradecemento por este galardón, que chega nunha etapa madura da súa vida e que considera un recoñecemento tanto do Diario como do xurado, representando a vontade dos pontevedreses.
Este premio coincide cun ano significativo para Castro, quen recentemente comisariou a Bienal de Arte de Pontevedra xunto a Antón Sobral. O catedrático destacou a importancia histórica e artística de Pontevedra, sinalando que a cidade foi un importante impulsor da arte dende o século XIX, grazas a iniciativas como as pensións artísticas creadas pola Deputación, que permitiron a moitos creadores formarse internacionalmente. A Bienal, segundo Castro, é un fito que consolida a identidade cultural da cidade e a súa proxección exterior.
A relación de Antón Castro con Pontevedra tamén se estende á súa participación na fundación da Escola de Canteiros a finais dos anos setenta, un proxecto que buscaba pór en valor a tradición da pedra e o granito galego, un sector clave tanto a nivel económico como etnográfico. Esta conexión coa pedra levou á creación da Illa das Esculturas, un proxecto que Castro considera o seu gran legado e que describe como "redescubrir un espazo para existir".
A Illa das Esculturas naceu dunha visión de integrar o río na vida urbana, inspirada en experiencias europeas. Castro narra a anécdota de como, tras unha perigosa persecución do seu can, descubriu o espazo e sentiu unha revelación similar á de Hernán Cortés ao atopar Tenochtitlán. O proxecto, impulsado polo entón alcalde Juan Luis Pedrosa e Pilar Rojo, trouxo a Pontevedra a recoñecidos artistas internacionais. Castro lamenta que o proxecto estea inconcluso e desexa completalo ata as 25 esculturas.
Sobre a relación actual de Pontevedra coa arte, Castro suxire a necesidade de que organismos como a Facultade das Artes teñan unha maior incidencia na cidade, criticando que se converteu nun "resorte de funcionarios". A recuperación da Bienal pola Deputación é vista como un paso positivo, pero bota en falta unha programación máis contemporánea e a integración da xente nova nunha cultura activa.
A docencia foi outra faceta fundamental na vida de Antón Castro, con 47 anos de experiencia impartindo clases en diversos países. A súa maior recompensa é a pegada deixada nos seus alumnos, como demostra o encontro con ex-alumnos tras máis de corenta anos. Actualmente, a pesar de estar xubilado, mantén unha intensa actividade, traballando no Museo de Arte Contemporánea de Suzhou, en China, cunha exposición sobre a arte como resistencia.
Aínda que rexeitou proxectos en Galicia debido a "problemas" relacionados co nomeamento no Centro Galego de Arte Contemporánea (CGAC), Castro aínda ten na súa cabeza un proxecto pendente: unha intervención artística na zona da Virxe da Barca, en Muxía, a súa localidade natal, fronte ao mar. Este proxecto, inspirado tamén pola dedicatoria de García Lorca á Virxe da Barca, atópase sen financiamento.
