Durante a súa intervención, o relator centrouse no valor intrínseco da lectura e a escritura, así como na importancia das historias para a cultura e a memoria colectiva. A presentación do evento correu a cargo dun xornalista local, quen subliñou a traxectoria do convidado como "un mestre" que guiou a moitas persoas a través dos seus libros e do seu traballo na radio.

O xornalista e escritor desenvolveu unha análise sobre a evolución da comunicación humana, destacando o papel crucial da lectura no progreso das sociedades. Mencionou un encontro cun recoñecido profesor, director dun xacemento arqueolóxico, para ilustrar que, mentres os ósos teñen 800.000 anos, a humanidade só aprendeu a ler e escribir hai uns 6.000 anos.

Defendeu a transcendencia histórica da palabra escrita e sinalou a invención da imprenta como "a gran revolución" e "a democratización da escritura". Fronte a isto, expresou a súa preocupación pola tendencia actual cara a formas de consumo cultural máis rápidas e superficiais. Tamén fixo referencia á España de 1936, onde o analfabetismo era común en moitas vilas e o coñecemento se transmitía oralmente, a través de refráns que demostraban a importancia da rima.

A conferencia combinou referencias históricas, apuntamentos culturais e reflexións sobre como as narracións amplían a perspectiva das persoas. O relator subliñou que "as historias son importantes porque nos levan a lugares descoñecidos". Tamén abordou a conexión emocional que os lectores establecen coa ficción, lembrando como un personaxe literario pode chegar a sentirse propio para quen o le.

Cun ton próximo e irónico, o xornalista e escritor reivindicou a lectura non só como unha ferramenta de coñecemento, senón tamén como un medio para frear o ritmo acelerado da vida moderna e recuperar a capacidade de pensar con profundidade. Ademais, compartiu unha anécdota cun coñecido músico e compositor sobre a importancia da rima e as súas limitacións creativas, destacando como estas restricións poden levar a camiños inesperados na creación.