O escrito de acusación particular, presentado pola representación legal dunha das partes, sinala unha "omisión dolosa e reiterada" nas declaracións de bens dun alcalde. Segundo este documento, o rexedor aseguraba posuír só unha vivenda ante as institucións, mentres que tributaba por numerosos pisos, locais e garaxes.
Esta revelación constitúe un dos puntos centrais do escrito, que atribúe ao alcalde un presunto delito de falsidade en documento oficial. A acusación argumenta que o rexedor non só ocultou a súa actividade como empresario audiovisual, senón que tamén reduciu artificialmente o seu patrimonio nas declaracións de transparencia obrigatorias, creando unha imaxe irreal ante o Concello e a Deputación.
O contraste entre o declarado ás institucións locais e o que figuraba na Axencia Tributaria é notable. En xuño de 2023, na súa declaración patrimonial ante a Deputación, o investigado mencionou unicamente un piso e unha "herdanza" xenérica. Esta versión mantívose na súa declaración de cesamento e toma de posesión, datada en febreiro de 2026, onde declarou exclusivamente un único inmoble urbano, ademais dun vehículo, unha conta bancaria e a titularidade dunha canle de televisión.
Con todo, as autoliquidacións do Imposto sobre a Renda das Persoas Físicas (IRPF) en poder da acusación mostran unha realidade económica moi diferente. Os datos tributarios indican que, xa no exercicio de 2019, o alcalde posuía cinco inmobles urbanos. O número de propiedades ascendeu a 15 na declaración de 2023 e a 19 na última declaración da renda achegada, correspondente ao exercicio de 2024. Este detallado desglose catastral inclúe múltiples vivendas, prazas de garaxe, trasteiros e locais.
Entre as propiedades presuntamente ocultadas figuran inmobles en varias rúas céntricas, vivendas en localidades como Vincios (Gondomar) e Parada de Sil, e mesmo un piso do que se obteñen rendas por aluguer. Para a acusación particular, a omisión de 18 propiedades nos documentos oficiais de 2026 representa unha "omisión dolosa, selectiva e reiterada" que tería servido para eludir os controis institucionais e evitar a detección de incompatibilidades.




