Tras o descenso que puxo fin a trece anos na elite, o club compostelán viviu unha tempada marcada pola necesidade de regresar á máxima categoría. Cada adestramento e cada partido estiveron enfocados nese obxectivo, xa que o Obradoiro non estaba concibido para permanecer na Primeira FEB.

A campaña 2025-2026 comezou con feridas abertas, e a primeira tempada na Primeira FEB non axudou a cicatrizalas. A presión era palpable na bancada e nos despachos, nunha cidade que aínda non asimilaba a perda dunha das súas grandes iconas deportivas. O club confiou o proxecto a un adestrador experimentado en categorías onde a supervivencia é clave, construíndo un equipo preparado para xestionar a expectativa de que só a vitoria sería suficiente.

A pesar das dificultades iniciais e das derrotas que xeraron dúbidas, o Obradoiro soubo adaptarse. Aprendeu a gañar sufrindo e a defender con intensidade, entendendo que o ascenso non sempre é para o máis brillante, senón para o que mellor soporta o desgaste. A partir de abril, o equipo encadeou vitorias e recuperou a confianza, culminando cunha declaración de forza no derbi da Coruña. Esa vitoria transformou a obriga do ascenso nun obxectivo tanxible e real.

Desde entón, o Multiusos Fontes do Sar volveu vibrar, coa afección recuperando o seu rugido e a cidade mirando de novo ao pavillón como un lugar onde aínda poden ocorrer grandes cousas. O equipo respondeu con oficio, nervio e resistencia, demostrando que entendeu o que está en xogo. Agora, só queda unha noite, corenta minutos que poden devolver ao club ao lugar do que nunca quixo marchar.