O Concello de Tomiño renderá homenaxe este ano no acto cívico das Festas do Alivio a Ana Isabel Forneiro González, matrona do Centro de Saúde de Tomiño desde 1986. Durante catro décadas, acompañou a varias xeracións de mulleres e familias do municipio, cun labor marcado polos coidados e a defensa da liberdade feminina.
O recoñecemento terá lugar o sábado 12 de setembro, ás 21.00 horas, na Praza do Seixo. Con este acto, Tomiño desexa agradecer unha vida profesional dedicada non só á saúde das mulleres, senón tamén á súa autonomía, benestar e dereito a decidir.
A alcaldesa, Sandra González, destacou que Ana forma parte da memoria afectiva da localidade, acompañando a mulleres embarazadas que anos despois regresaron coas súas fillas e estando presente en momentos importantes das súas vidas. Subliñou que o fixo sempre desde a escoita, o respecto e a vontade de que cada muller puidese tomar as súas propias decisións.
Nacida en Vigo en 1962, Ana Isabel Forneiro estudou Enfermaría en Santiago e especializouse en Obstétrico-Xinecolóxica. Chegou a Tomiño en 1986, buscando un destino próximo á súa cidade natal, e alí desenvolveu toda a súa carreira profesional e parte da súa vida persoal.
Xunto cunha xeración pioneira de matronas do sur de Pontevedra, promoveu formación e buscou novos recursos para transformar a atención sanitaria, indo moito máis alá da preparación para o parto. A rexedora sinalou que Ana axudou a abrir espazos de liberdade nun momento no que moitas cuestións sobre saúde e sexualidade feminina permanecían silenciadas.
Case corenta anos despois da súa chegada, Ana expresa agradecemento, afirmando que Tomiño tamén a transformou. "Atropeime con moita bondade, moita tenrura, moito amor, moito cariño. Eu voume empapada de todo iso", explica. Resume a súa carreira sentíndose afortunada polas compañeiras, polas mulleres que confiaron nela e polas familias que lle abriron as portas das súas vidas.
O acto cívico das Festas do Alivio servirá para devolverlle simbolicamente unha pequena parte do recibido durante estas catro décadas, recoñecendo a súa achega á vida de todo un pobo.
