Cinco dos nove aproveitamentos hidroeléctricos que volveron a mans do Estado na demarcación da Confederación Hidrográfica Miño-Sil atópanse en Galicia. Trátase das presas de Enviande e Vilasouto (Lugo), e Castadón, A Bomba e Castro Caldelas (Ourense). Elaboráronse estudos de viabilidade para a súa nova concesión pública, aínda que as condicións actuais, o tamaño ou a investimento necesaria poden dificultar a súa posta en marcha.
A gran maioría das centrais hídricas operativas na comunidade terán unha longa vida útil. Alredor de medio centenar non caducan antes de dúas décadas. A data máis próxima para a extinción dunha concesión é 2032, afectando a catro instalacións: Deva (Padrenda), Tuño I (Celanova), Tuño II e III (Ramirás), todas operadas por filiais de Adelanta Corporación. Outras concesións vencen en 2033 para a central de Ponteliñares (Porquera), propiedade de Hidráulica del Loureiro Enorsa; en 2036 para tres de Endesa (Quereño e Cornatel en Rubiá, e Tarrío en Chantada); en 2037 para a planta Taboada (Taboada), de Cortizo Hidroeléctricas; e en 2039 para Barbantiño (Amoeiro), de Engasa.
O resto das concesións prolongaranse a partir de 2040, e 21 delas estenderanse ata 2060, 2061 ou 2063, debido a autorizacións de entre 75 e 99 anos. Esta información foi proporcionada polo Goberno en resposta a unha pregunta do deputado do BNG Néstor Rego sobre as datas de finalización e a xestión futura destas infraestruturas.
Ademais das centrais vinculadas aos ríos Miño e Sil, o Ministerio para a Transición Ecolóxica sinala a existencia da central de Requeixo (Oímbra), dependente da Confederación Hidrográfica do Douro e cuxa concesión a Endesa remata en novembro de 2067. A decisión sobre o destino de cada concesión, ao seu vencemento, tomarase mediante expediente administrativo, seguindo o Regulamento do Dominio Público Hidráulico, que inclúe propostas sobre a continuidade da explotación ou a xestión das infraestruturas.
Na zona, que inclúe tamén centrais en solo leonés, existen 91 centrais hidroeléctricas, 74 con potencia inferior a 50 MW e 17 por riba. As proxeccións a 2030 non anticipan un incremento de potencia, malia as solicitudes para novas centrais ou reforzos para sistemas de bombeo, que actúan como almacéns enerxéticos.
Estas instalacións suman 3.119,98 MW, aproximadamente o 15% da potencia hidroeléctrica nacional. Anualmente, xeran uns 6.236,87 GWh, preto do 20% do total estatal, segundo datos da Confederación Hidrográfica Miño-Sil para o ciclo de planificación ata 2033.
