David Catá leva a súa arte multidisciplinar ao Instituto Cervantes de Río de Janeiro

O artista de Viveiro presenta a exposición Horizontes. Memória e pele, que inclúe obras inspiradas en paisaxes globais e unha nova creación de Río de Janeiro.

Imaxe dunha man integrada nunha paisaxe, simbolizando a conexión entre identidade e territorio.
IA

Imaxe dunha man integrada nunha paisaxe, simbolizando a conexión entre identidade e territorio.

O artista multidisciplinar David Catá, natural de Viveiro, inaugura este xoves a súa exposición Horizontes. Memória e pele no Instituto Cervantes de Río de Janeiro, marcando un novo fito na súa traxectoria internacional.

A mostra, que se presenta este xoves ás sete da tarde, recompila as liñas esenciais do traballo recente de Catá. Inclúe pezas de diversas series desenvolvidas nos últimos anos, como Horizontes, que consta de 23 obras que representan paisaxes de todo o mundo, dende Viveiro ata China. Como novidade, a exposición incorpora un horizonte inédito creado en Río de Janeiro, que se desvelará o mesmo día da inauguración.
Ademais de Horizontes, a exposición en Brasil tamén presenta obras das series Abismos, Reminiscencia e La vida tras la ventana. A través destes traballos, Catá forxa unha linguaxe visual distintiva onde o corpo, a paisaxe e a memoria se entrelazan, servindo como espazos para depositar a experiencia humana.

"Este material non forma parte do núcleo expositivo principal, pero actúa como unha extensión do proxecto, abrindo a práctica do artista cara ao ámbito educativo e reforzando a súa dimensión social."

David Catá · Artista
A práctica artística de David Catá abrangue a fotografía, o bordado sobre o corpo, o videoarte e a música. A exposición incluirá un vídeo documental que rexistra o proceso dun obradoiro artístico que o artista realizou o pasado martes con alumnos do colexio Zuzu Angel de São Gonçalo.
O mes pasado, Catá tamén participou no festival de arte urbana Villarte en Villamediana de Iregua, La Rioja, onde creou un mural de 12 metros de altura. Esta obra representa unha man do propio artista integrada na paisaxe local, establecendo un diálogo entre identidade, territorio e memoria, e conectando o persoal co colectivo a través do corpo.