A catalogación de Villa Julia suporá para os seus propietarios deberes de conservación e a necesidade de solicitar autorización municipal para futuras intervencións no inmoble. A Consellería de Cultura destaca a súa "singularidade" como vivenda representativa do eclecticismo tardío e a súa localización.
O departamento de Patrimonio da Xunta recibiu dúas peticións para a catalogación: unha inicial do Concello de Arteixo e outra dun particular en abril deste ano. A documentación está exposta ao público para posibles alegacións.
A inclusión no catálogo obriga os propietarios a "evitar a súa perda, destrución ou deterioración", a permitir o acceso a técnicos inspectores e a solicitar autorización municipal para calquera intervención que manteña os seus valores culturais. O estado de conservación actual descríbese como "bo", "ben mantido" e "habitado".
A Consellería subliña o "valor testimonial" e a "singularidade" de Villa Julia, máis que pola súa tipoloxía, pola súa importancia como vivenda significativa do eclecticismo tardío. Tamén se destaca a súa integridade e a súa posición como "fito" no contexto urbanístico de A Baiuca.
O inmoble, situado na travesía de Arteixo, debe o seu nome a unha filla de Santiago José Astray Astray, secretario municipal entre 1930 e 1952. Aínda que o proxecto orixinal podería ser de Mario Páez Suárez en 1932, descoñécese se se axusta ao construído. A súa presenza na parroquia data de entre 1956 e 1957, outorgándolle un "significativo valor arquitectónico" por ser anterior a 1965.
A casa, de planta baixa, alta e baixo cuberta, conta cun vestíbulo, salón principal con cheminea, sala de estar, cociña, trasteiro e sala de música na planta baixa. A planta alta dispón de catro cuartos e un baño, cunha terraza accesible dende unha habitación. A planta baixo cuberta ten dous cuartos.
As fachadas presentan muros de cantaría de pedra enfoscados, pintados en verde e branco para resaltar esquinas, cornixas e elementos decorativos. No interior, destaca unha baldosa tipo Panot1 deseñada por Antonio Gaudí en 1904, tamén presente na Casa Batlló e a Casa Milà.
Os exteriores inclúen un xardín dianteiro con dúas palmeiras, un hórreo non tradicional na parte traseira, arboledo diverso e construcións auxiliares como garaxe, curral e dependencias para o servizo doméstico.
