A organización previa é clave para que os pacientes crónicos poidan desprazarse fóra da súa localidade. Manuel González, paciente de diálise domiciliaria, relata como o envío do material necesario ao seu destino de vacacións, como Lanzarote ou Tenerife, facilita a súa estancia. "Se vas pasar máis de oito días fóra, non hai problema. Envíanche o material á túa casa de aloxamento", explica.
Pola súa banda, Brais Carreira, afectado de hemofilia e presidente da Asociación Galega de Hemofilia (Agadhemo), sinala que, aínda que os seus desprazamentos requiren unha preparación a varios niveis, a capacidade de autoadministrarse a medicación é fundamental. A pesar de ter visitado lugares como Bali ou Xapón, admite que o transporte do tratamento e a necesidade de informes médicos en inglés para viaxes internacionais son aspectos a considerar.
Alma Rodríguez, con incontinencia fecal, atopa máis dificultades, especialmente co medo a sufrir escapes durante viaxes en avión. Para desprazarse a Granada, optou por viaxar no seu coche acompañada do seu marido. Detalla o equipo que necesita levar consigo, incluíndo un neuromodulador de raíces sacras que lle impide pasar polos arcos de seguridade do aeroporto, polo que viaxa cunha tarxeta xustificativa.
Tanto Manuel como Brais destacan o apoio recibido polas asociacións de afectados. Manuel González, asociado a Alcer na Coruña, agradece os servizos da entidade, como o apoio psicolóxico, que lle axudaron a superar o impacto inicial do diagnóstico. Alcer tamén facilita a xestión da diálise en puntos de destino cando é necesario acudir ao hospital.
Brais Carreira, enfermeiro de profesión, subliña a importancia da formación en autoadministración da medicación para pacientes con hemofilia, o que facilita enormemente as viaxes. A pesar de ter tido un incidente puntual no control de seguridade do aeroporto de Santiago, xeralmente manéxase ben grazas á documentación pertinente.
Alma Rodríguez, delegada de Asia (Asociación Incontinencia) na Coruña, recalca que para os afectados pola incontinencia, "todo xira arredor dun baño". A pesar de que o seu coche lle proporciona tranquilidade, recoñece a ansiedade que lle xera a posibilidade dun escape durante unha viaxe. Insiste na necesidade de que os afectados falen abertamente da súa condición para que o sistema de saúde se faga cargo.
