Tras meses de probas e rotacións constantes, o equipo coruñés parece ter atopado unha estrutura sólida. A necesidade de adaptarse a diversas circunstancias, incluídas as lesións, permitiu a irrupción de novos perfís que equilibraron o xogo ofensivo e defensivo do conxunto branquiazul.

A consolidación de certas pezas clave no ataque e na retagarda permitiu que o sistema sexa máis orgánico. A chegada de novos efectivos para a punta de ataque resolveu carencias detectadas durante a tempada, achegando continuidade e capacidade anotadora ao bloque dirixido polo técnico.

Non obstante, a aliñación titular aínda presenta dúas incógnitas principais. No centro do campo, a competencia pola manexa do xogo mantense viva, mentres que na liña defensiva as rotacións seguen sendo a tónica habitual para acompañar aos xogadores máis asentados na zaga.