Esta técnica, pioneira en Galicia, marca un avance significativo no tratamento de afeccións urolóxicas. Ata o de agora, a reparación de uréteres danados, condutos que transportan a urina dende o ril ata a vexiga, realizábase empregando tecido intestinal, o que implicaba unha recuperación máis longa e complexa.
O dano ureteral é unha condición relativamente común, causada na maioría dos casos por patoloxías como as pedras urinarias. Estas poden provocar cicatrices que impiden o correcto drenaxe do ril, levando á súa dilatación, dor e, progresivamente, á perda do órgano por atrofia.
“"Esta nova técnica, que emprega a mucosa do propio paciente, permítenos reparar ditas lesións sen empregar tecido intestinal, evitando un postoperatorio tortuoso, cunha recuperación moito máis rápida e unha intervención moito menos traumática que a que se realizaba previamente."
A intervención tradicional con fragmentos de intestino requiría un ingreso mínimo dunha semana, ata que o paciente recuperaba o tránsito intestinal e podía tolerar a dieta oral sen vómitos. Con este novo procedemento, o tempo de hospitalización redúcese drasticamente de entre sete e catorce días a tan só dous.
Ademais da redución do tempo de ingreso, esta técnica presenta unha taxa de éxito superior ao 90%, segundo publicacións internacionais. Tamén evita que os pacientes teñan que someterse a cirurxías cada seis meses para o recambio de catéteres que lles permiten conservar o ril.
