A obra e a vida de Begoña Caamaño Rascado (Vigo, 1962 - Santiago de Compostela, 2014) estiveron marcadas pola súa cidade natal, Vigo, e pola súa formación no Colexio Amor de Dios, onde forxou un espírito crítico e un rigor intelectual que a acompañarían toda a vida. Esta base sentou as súas conviccións feministas e a súa defensa da identidade galega.

Inspirada pola visión de Jerónimo Usera sobre o papel civilizador da muller, Caamaño creou na súa literatura personaxes femininas fortes, deusas e heroínas que reivindican o seu espazo fóra dos relatos tradicionais. A través de figuras como Penélope ou Circe, deu voz a mulleres que, como ela, buscaban o seu propio camiño.

Antes de ser recoñecida como escritora, Begoña Caamaño foi unha voz fundamental na Radio Galega, onde exerceu o xornalismo con ética e implicación social. A súa traxectoria profesional estivo intrinsecamente ligada ao seu activismo feminista e á defensa da lingua galega, influíndo na súa profunda revolución literaria.

As súas dúas novelas, Circe ou o pracer azul (2009) e Morgana en Esmelle (2012), redefiniron a perspectiva histórica. En Circe, rescatou á meiga para darlle voz ao desexo e á amizade feminina, mentres que en Morgana explorou a responsabilidade política e a traizón cunha prosa exquisita e directa, herdada do seu rigor xornalístico.

O legado de Begoña Caamaño hoxe é un faro para o feminismo galego, inspirando novas xeracións de escritoras coa súa coherencia, valentía e amor por Galicia. A súa prematura ausencia deixou un baleiro, pero as súas páxinas continúan ofrecendo acubillo e forza, reinterpretando o amor pola humanidade, a xustiza e a liberdade de ser dona do propio relato.