A longametraxe, que se estreou en xullo de 2024 na Filmoteca de Galicia, xa está dispoñible para os subscritores da plataforma. O director, Iago Barrado (Cerponzóns, Pontevedra, 1983), expresou a súa satisfacción por chegar a un servizo de streaming, algo que recoñece que non esperaba fóra do circuíto de festivais.
O proxecto naceu en 2019 de forma casual. Tras adquirir unha cámara, Barrado gravou imaxes nun túnel preto da Coruña para probala. Alí coñeceu a Antón Ochoa, quen se converteu no cámara e director de fotografía do filme. Inicialmente concibido como unha curtametraxe, a idea creceu ata converterse nunha longametraxe.
Sen alma é unha proposta de terror que narra a loita pola supervivencia de tres irmáns nun mundo asolado por unha variante do virus da rabia. A trama explora a reacción humana en situacións extremas, unha temática recorrente na obra de Barrado, quen tamén está a realizar unha webserie titulada Cinzas.
Rodada en diversas localizacións da provincia da Coruña, como a propia cidade, Santa Comba, Arteixo e Cerceda, ademais da localidade natal do director, Sen alma foi realizada sen financiamento oficial nin subvencións, cun orzamento duns 2.000 euros. Barrado suxire que podería ser a primeira película galega en galego con este orzamento en chegar a Prime Video.
O compromiso do equipo técnico e artístico foi clave para sacar adiante a produción. Entre os protagonistas atópanse Fran Nogueira, Cristina Leiras, Daniel Otero, Tomás Salvadores e Jorge Gallardo. Tamén colaboraron outros profesionais e membros do programa Galicia Bonita da TVG, onde Barrado traballa como operador de cámara e editor.
Barrado destaca a importancia da paixón polo cinema por riba da falta de recursos. "Eu, mentres poida seguir facendo cousas, fágoas, teña diñeiro ou non", afirma. Agradece a colaboración de Antón Ochoa e Sara Fernández, responsable de son, a quen describe como "outros dous tolos" que apoian as súas ideas.
Actualmente, Barrado céntrase na postprodución da webserie Cinzas, ambientada nos anos 90 e que aborda o divorcio dos pais a través da perspectiva dos seus fillos, afastándose do xénero de terror.
