A rede aeroportuaria galega, composta polos aeroportos de Santiago-Rosalía de Castro, A Coruña e Vigo, presenta unha oferta de destinos moi inferior á do aeroporto Francisco Sá Carneiro do Porto. Mentres Santiago, o principal aeródromo galego, opera 22 destinos, A Coruña suma 9 e Vigo tan só 6. En contraste, o aeroporto portugués dispón de 133 destinos directos en 33 países, segundo datos de FlightConnections e ANA.

Esta disparidade pon de manifesto dous modelos aeroportuarios distintos: o galego, caracterizado pola fragmentación entre tres instalacións con oferta limitada, e o portugués, que concentra un gran volume de conexións nun único aeroporto rexional con forte proxección internacional. A diferenza non é só de escala, senón tamén de estratexia, xa que o Porto multiplica por máis de seis as conexións de Santiago e por máis de vinte as de Vigo.

A pesar do seu liderado dentro de Galicia, o aeroporto de Santiago-Rosalía de Castro non alcanza o nivel dun gran centro de conexións rexional. A súa rede internacional, aínda que superior á das outras terminais galegas, está lonxe da profundidade comercial e xeográfica do Porto. Ademais, o peche temporal de Santiago entre o 23 de abril e o 27 de maio de 2026 por obras de renovación da pista subliña a dependencia do sistema galego do seu principal aeródromo.

Pola súa banda, A Coruña mantén unha rede máis reducida con 9 destinos, insuficiente para converter Alvedro nun referente exterior. A situación de Vigo é aínda máis delicada, con só 6 destinos, o que limita a súa capacidade para atraer tráfico fronte á competencia. Esta realidade reabre o debate político sobre a necesidade dun modelo aeroportuario galego máis coordinado e sólido, fronte á dispersión actual que beneficia a centralidade do Porto no noroeste peninsular.