Esta variante da sarna común, tamén coñecida como sarna costrosa, é unha forma máis grave e altamente contaxiosa da enfermidade parasitaria causada polo ácaro Sarcoptes scabiei. As autoridades sanitarias galegas traballan para confirmar ou descartar o contaxio nos casos sospeitosos e implementan protocolos de seguimento epidemiolóxico.

A detección deste brote activou os mecanismos de vixilancia sanitaria na provincia de Pontevedra. Os servizos médicos están a realizar probas diagnósticas aos contactos estreitos do paciente confirmado para evitar a propagación desta patoloxía dermatolóxica pouco frecuente.

A sarna norueguesa diferénciase da sarna tradicional pola cantidade de ácaros presentes no organismo e, polo tanto, polo seu grao de contaxiosidade. Mentres que a sarna común require contacto prolongado pel con pel para transmitirse, a variante norueguesa pode contaxiarse mediante contacto breve ou a través de obxectos como roupa de cama e toallas.

Os síntomas característicos inclúen placas grosas e costrosas na pel, escamas amareladas ou agrisadas, engrosamento cutáneo e fisuras. Estas lesións poden aparecer en mans, pés, cóbados, xeonllos e coiro cabeludo, estendéndose a calquera parte do corpo. O picor pode ser menos intenso que na sarna común, o que ás veces atrasa o diagnóstico.

O tratamento require un enfoque máis agresivo, baseado principalmente na ivermectina oral e tratamentos tópicos con escabicidas. É fundamental retirar as costras antes da aplicación para asegurar a penetración dos medicamentos. As medidas de control e prevención inclúen o illamento do paciente, o uso de equipo de protección individual polo persoal sanitario e a desinfección rigorosa de roupa e superficies.