Aquel luns, moitos cidadáns pensaron inicialmente nun fallo local, pero pronto se decataron de que a interrupción afectaba a unha vasta rexión. A falta de electricidade levou a moitos a buscar velas e candís, e a radio converteuse na principal fonte de información, recuperando o seu papel central na comunicación.
A situación provocou que os nativos dixitais se desconectasen das súas pantallas, fomentando a interacción persoal. Comercios e oficinas pecharon, e as terrazas encheronse de xente que, sen poder tomar café, optou por bocadillos e cervexas, facendo un «agosto» inesperado para a hostalería. O sol, incombustible, iluminou Ourense nun día primaveral.
“"O apagón foi unha tormenta perfecta orixinada pola coincidencia de diversas causas, entre elas a fraxilidade dun sistema eléctrico incapaz de regular un aumento rápido de tensión."
Un ano despois, as explicacións oficiais apuntan a unha «tormenta perfecta» de causas, incluíndo a vulnerabilidade do sistema eléctrico ante cambios bruscos de tensión. A pesar da magnitude do evento, non se rexistraron dimisións relacionadas coa xestión da crise.
