Durante a súa traxectoria, o experto foi unha figura clave na cartografía das raíces romanas de Ourense, transformando unha cidade con escaso coñecemento do seu pasado antigo nun referente grazas ao rigor técnico e a unha normativa pioneira que priorizou o subsolo urbano.

Ao inicio da súa labor en 1998, as intervencións arqueolóxicas eran puntuais, como as realizadas nas Burgas ou na necrópole da Trinidad. Hoxe, grazas a máis de 100 intervencións de urxencia e a un exhaustivo cruzamento de datos, coñécese que o Ourense romano abarcaba un triángulo de 9 hectáreas entre a Magdalena, as Burgas e o Posío.

Entre os achados máis significativos destaca o santuario de As Burgas, considerado a orixe simbólica da cidade. Alí descubriuse un edificio santuario cunha piscina termal romana e seis aras dedicadas ao deus indíxena Revve Anabaraeco, o que demostra que a cidade naceu ao abeiro de augas sacras dende tempos prerromanos.

O arqueólogo manifestou a súa satisfacción por ter salvado moito patrimonio que antes estaba desprotexido, xa que agora todas as obras se estudan sistematicamente. Aínda así, sinalou que moitas ruínas romanas permanecen protexidas baixo edificios modernos en zonas como a rúa Colón ou a Praza de Saco e Arce.

A pesar da xubilación como funcionario, o experto continuará vinculado á arqueoloxía como académico da Real Academia Galega de Belas Artes e xa prepara novos artigos, mantendo viva a súa vocación.