O Pazo da Torre, en estado crítico, entra na Lista Vermella do Patrimonio

A edificación do século XVII, situada en Vilarpandín (Navia de Suarna), ameaza con desaparecer debido ao seu avanzado estado de ruína.

Imaxe dun pazo galego en ruínas, coa vexetación invadindo a estrutura.
IA

Imaxe dun pazo galego en ruínas, coa vexetación invadindo a estrutura.

O Pazo da Torre, unha emblemática construción do século XVII en Vilarpandín, Navia de Suarna, foi incluído na Lista Vermella do Patrimonio de Hispania Nostra debido ao seu crítico estado de conservación e risco de desaparición.

Coñecido tamén como a casa do Palacio na vila de Navia de Suarna, este pazo representa un notable exemplo do patrimonio civil galego do século XVII na provincia de Lugo. Forma parte do conxunto de pazos erguidos pola fidalguía dos Ancares baixo o señorío xurisdicional dos condes de Altamira.
O inmoble, catalogado pola Lei do Patrimonio Cultural de Galicia, foi incorporado o 7 de maio á Lista Vermella do Patrimonio da asociación Hispania Nostra. Esta inclusión débese ao seu avanzado estado de ruína, que pon en perigo a súa existencia. A lista ten como obxectivo visibilizar bens de gran valor histórico e cultural que sofren un progresivo deterioro por abandono e falta de conservación.

Só no último ano, 18 monumentos galegos foron incorporados a este rexistro.

O pazo, que na súa orixe contaba cunha fortaleza na vila e unha destacada porta na Proba de Navia, é obxecto de tradicións orais. Segundo estas, rivalizaba co veciño palacio de Virigo por posuír a torre de maiores dimensións, simbolizando de quen dependía a capela de Nosa Señora, situada á mesma distancia de ambos os dous inmobles.
Esta construción da Idade Moderna presentaba unha planta rectangular con corpos de distintas alturas, articulados arredor dunha pequena torre no extremo oeste, sobre o río Corbeira. A torre, edificada con esquisto e rematada cunha cuberta cadrada, tiña tres alturas coroadas por un pombal. Actualmente, o interior está completamente exposto ás inclemencias do tempo, sen cuberta e invadido pola vexetación, mentres que os muros mostran grandes fendas e desplomes parciais.